सजलेली रात माझी फुलतोरणाची

सजलेली रात माझी फुलतोरणाची
अमृताच्या गोडव्याची ओथंबली रती
साही ऋतुंचा सोहळा थाटला दारात
क्षितिजाच्या कडा चिंब झाल्या गुलालात
येग येग सये, अशी नजिक पहा ना
आभाळीचा चंद्र घरी येणार पाहुणा
-ना. धों. महानोर

जन्मापासूनचे दुःख

जन्मापासूनचे दुःख जन्मभर असे
जन्मभर राहो, मला त्याचे न फारसे
सर्वांसाठी झाले उभ्या देहाचे सरण
सगे सोयरेही कधी जातात दुरून.
फुले वेचताना सुध्दा ओथंबते मन
जन्माचेच ओझे पोटी घट्ट लपेटून
-डोळे गच्च अंधारून.तेव्हा माझे रान-
रानातली झाडे मला फुले अंथरूण.
-ना.धों. महानोर